Deze website is voor het laatst bijgewerkt op 24 juni 2025.
De laatste uitbreidingen van deze website worden gevormd door gegevens over het theaterstuk Het Voorhuis dat op 2 en tweemaal op 3 mei is opgevoerd in de Gouwekerk. In 2022 was het theaterstuk Overleven is herinneren opgevoerd. Hierover zijn podcasts door RTV Drenthe gemaakt over de 652 gevangen vrouwen die op 6 september 1944 vanuit Kamp Vught naar Ravensbrück werden gedeporteerd. Hierbij zat Annie Post Salomons, de hoofdpersoon van de podcasts. Van het theaterstuk zelf zijn er ook filmfragmenten uit de première van het theaterstuk. Andere filmbeelden gaan over een bezoek aan Auschwitz Birkenau in 2012 en over het museum in de oude Schindlerfabriek, thans museum. (Sluit al deze uitstapjes na de fragmenten af met een of meerdere terugkeerpijltjes). In de Blog WO2 staan verslagen van de herdenkingen op 7 en 8 september 2024 over de Airbornemars van 2024 en de herdenking van het transport naar Ravensbrück van 80 jaar geleden. Op 12 april 2025 was er in Dalfsen langs het vakantiehuis van zoon Bas nog een tocht van oude legervoertuigen.
Verzoek: (ook via Facebook) hoop ik in contact te komen met nazaten van Jacques Verhees (1897-1970), directeur van de stempel- en clichéfabriek Verhees te ‘s-Hertogenbosch. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is hij een actieve verzetsman, die onder andere veel contacten heeft met het verzet in Winterswijk. Hij wordt gearresteerd op dinsdag 23 mei in ‘s-Hertogenbosch. De dag erna wordt hij voor verhoor naar Winterwijk overgebracht. Daarna volgt het Huis van Bewaring in Arnhem.
Na Arnhem volgt Amersfoort en daarna Neuengamme. Vervolgens de subkampen Husum-Schwesing en Ladelund. Tenslotte moet hij weer terug naar het hoofdkamp. Eind maart gaat hij naar een subkamp van Neuengamme in Hannover-Stöcken.
Over hem heb ik een (het is nog niet compleet) ruime biografie in boekvorm geschreven. Daarbij heb ik ook beschrijvingen van kampgenoten gebruikt om het beeld te completeren. Voor de laatste details van de familie zoek ik bewust contact met iemand uit de Verhees-familie. Ik ben bereikbaar per MAIL
Welkom op de (sinds januari 2020) vernieuwde website van Hans Suijs. De oude website was toen ongeveer tien jaar niet meer bijgewerkt. Deze was gemaakt in de beginperiode van het ontstaan van websites en alles werd toen nog in HTML-taal geprogrammeerd. Een omslachtig en vooral tijdrovend karwei. Nieuwe bewerkingstools maken het maken en onderhouden van websites een stuk eenvoudiger. Daarom is nu een nieuwe website gemaakt met behulp van WordPress.
Verhalen moeten verteld blijven worden.
Deze website heeft tot doel de verzetsgeschiedenis van mijn familie weer te geven. Niet alleen de oorlogsgeschiedenis van mijn tante Cis Suijs en haar tocht langs de kampen, maar ook het neerschieten van mijn vader door een tragisch misverstand, terwijl hij als lid van de Ordedienst van de Binnenlandse Strijdkrachten spullen voor deze groep naar Vlijmen bracht. Hij heeft het niet overleefd. Mijn tante Cis gelukkig wel.
De beste manier om gevallenen te herdenken is datgene te doen waarvoor ze zijn gestorven. Godfried Bomans
In de periode september 2019 tot en met 5 mei 2022 herdachten we de bevrijding van Nederland die 75 jaar daarvoor plaatsvond. Het jaartal 2022 is geen typefout. Het staat hier omdat een groot aantal herdenkingsactiviteiten door de Coronacrisis in 2020 en 2021 niet konden plaatsvinden. Ook het theaterstuk Overleven is herinneren over de vrouwen in de kampen kon in die jaren niet doorgaan. In 2022 (data: 29 en 30 april en de middag van 1 mei) konden vele bezoekers het stuk meemaken in de kleine zaal van de Goudse Schouwburg. De kaarten waren binnen een week weg en daarom werd de helft van de zaal bij de Generale Repetitie op 28 april ook opengesteld voor publiek. In alle voorstellingen doodse stilte en een langdurige applaus-ontlading aan het einde. Zie in deze website hierachter en ook op de website van de theatergroep. Tijdens de repetities maakte RTV Drenthe opnamen voor een viertal podcasts. Ook werden door Goudse filmers registraties gemaakt. Zie ook bij de tab Boeken de verwijzing naar Het Voorhuis over de voorstelling over onderduikers in Stadskanaal.
Driekwart eeuw geleden waren er in mijn familie een aantal gebeurtenissen die nog steeds vragen om herdacht te worden. Ze nodigen ons opnieuw uit om over oorlog en vrede na te denken. Vrede is niet vanzelfsprekend. Het is daarom goed om 80 jaar later – naast goed na te denken en te herdenken – ook de vrede te vieren. Dat nadenken is anno 2024 nog harder nodig nu al enige tijd een oorlog in Oekraïne aan de gang is.
De gebeurtenissen van de laatste oorlogsjaren en de eerste vredesjaren zal ik op deze website in mijn Blog het eerst beschrijven. Daarnaast volgen bij Genealogie stap voor stap stukken uit de eerder vastgelegde genealogische onderzoeken van de familie Suijs.
Korte familie historie tijdens WO2
Op 2 maart 1944 werd mijn tante Cis in Vlijmen gearresteerd als koerierster van het verzet en voor het verlenen van onderduik. Zij werd diezelfde dag na een kort verhoor in het huis van bewaring te ‘s-Hertogenbosch naar de Polizeigefängnis Haaren gebracht. Vandaar volgden vanaf begin september Vught, Ravenbrück en half oktober een Aussenlager (buitenkamp) van Dachau te München-Giesing. Daar verbleef ze het langst. In het kamp waren ongeveer 500 vrouwen, waarvan ca 193 Nederlandse verzetsvrouwen.
In de fabriek van AGFA moesten ze tijdontstekers voor luchtdoelgranaten maken. Ze draaiden soms expres schroefjes dol om de werking van het tijdmechanisme te saboteren. Hun kamp lag op 20 minuten loopafstand van de fabriek.
Nadat eind oktober ‘s-Hertogenbosch was bevrijd, volgde op 4 november de bevrijding van het oostelijk deel van de Langstraat in West-Brabant. De Duitsers trokken bij Heusden zich terug naar het Noorden. De rivier de Maas werd het nieuwe front. De Duitsers stuurden, ter voorbereiding van een mogelijk tegenoffensief, verkenners in opblaasbootjes de Maas over om de sterkte van de Engelse troepen te testen. Daarbij kwamen op 6 en 7 november twee Engelse militairen om het leven.
In de avond/nacht van 26 op 27 november 1944 kwam mijn vader, die lid was van de Binnenlandse Strijdkrachten (BS), Vlijmen binnenrijden in een gevorderde auto. Hij gebruikte deze overdag om een Engelse kapitein rond te rijden. Hij had die dag serviesgoed opgehaald voor de leden van de BS in Vlijmen. De Engelsen hadden in de twee voorafgaande weken twee man verloren door infiltraties van de Duitsers vanuit de overzijde van de Maas. Hitler had namelijk opdracht gegeven tot een offensief waarbij Antwerpen heroverd moest worden. De infiltraties waren nodig om de sterkte van de Engelsen in te schatten. Op de avond van de 26e november vermoedden ze een nieuwe infiltratiepoging en schoten. Mijn vader is nog naar een Engels noodhospitaal gebracht en daar geopereerd. De operatie leek geslaagd, maar in de middag van 27 november is hij toch aan complicaties (vermoedelijk longbloeding) overleden.
Op 1 december 1944 is mijn vader met militaire eer begraven op het R.K. kerkhof te Vlijmen. Bijna recht tegenover de twee omgekomen Engelse militairen. Op 1 december 1919 hebben we dat herdacht.
In Vlijmen woonden gedurende de oorlog de twee zussen en een broer van mijn vader naast het huis van mijn ouders. Cis Suijs was dus op 2 maart 1944 opgepakt en zat tijdens de bevrijding in een Aussenlager van Dachau te München, terwijl de andere zus, Dré Suijs, vermoedelijk nog was ondergedoken. De jongste broer Cor was naar zijn vriendin in Poeldijk gegaan. Toen het front in het najaar van 1944 opschoof kon hij niet meer terug. Het was dus stil in Vlijmen. Mijn moeder ging na de begrafenis van mijn vader met mij naar haar ouders in ‘s-Hertogenbosch. Ze was drie maanden zwanger en vond het poldergebied aan de Maas niet meer veilig.
Op 2 januari 1945 om 11 uur in de ochtend viel een V1 op het Akkerpad dicht achter de twee huizen van de familie Suijs. Er vielen dertien doden en vele gewonden. Beide huizen van Suijs werden verwoest. Gelukkig was er niemand thuis. Anno 2021 is die plek een deel van het marktplein van Vlijmen. De huizen stonden in de Noord – Westelijke hoek van het huidige plein.
Op 27 april 1945 begon Cis Suijs met haar lotgenoten aan een ‘dodenmars’ vanuit het kamp te München naar het zuiden. Doel was een dam door te steken en alle getuigen (gevangenen) te verdrinken. Op weg naar dal met een dam werden ze op 30 april 1945 door de Amerikanen te Wolfratshausen bevrijd. Na een grote omweg via Zwitserland, Frankrijk en België keerden de vrouwen van het Agfacommando uiteindelijk op 21 mei in Nederland terug.
Op 11 mei 1945 werd mijn broer geboren. Hij kreeg de voornaam van zijn vader.
Pas op 22 mei 1945 kwam Cis Suijs thuis. Ze wist bij aankomst op het station van ‘s-Hertogenbosch nog niets van wat er allemaal tijdens haar gevangenschap gebeurd was. Omgekeerd wist niemand van de familie en het verzet waar ze al die tijd gevangen had gezeten. Vrienden uit het verzet hebben haar opgevangen en snel bijgepraat. Wie is wie op de foto….
N.B. Alle afbeeldingen op deze website behoren tot de collectie Suijs of behoren tot het public domain, tenzij anders vermeld. Ik heb mijn best gedaan auteursrechthebbenden van de andere foto’s te vinden, doch dit is niet altijd gelukt. Mocht iemand menen dat ik ten onrechte beeld- of tekstmateriaal heb gebruikt, dan verzoek ik om contact met mij op de nemen.
Hans Suijs